Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., II FSK 3354/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., II FSK 3354/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 552/14 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 lipca 2011 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 522/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę B. B., zwanego dalej: "skarżącym" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 lutego 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.

3 Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że zarządzeniem z dnia 20 maja 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia został wysłany za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego na adres wskazany w skardze. Z uwagi na nieobecność skarżącego pod wskazanym adresem odpis zarządzenia został doręczony dorosłemu domownikowi (żonie skarżącego) w dniu 23 maja 2014 r. Ponieważ skarżący nie uiścił w przewidzianym 7 dniowym terminie wpisu sądowego, skarga została odrzucona na podstawie o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."

4 Skarżący wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez niedoręczenie wezwania do uiszczenia opłaty od skargi pełnomocnikowi skarżącego – Z. D., co skutkowało niewniesieniem przez tegoż pełnomocnika opłaty od skargi i bezpodstawnym odrzuceniem skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę, że w aktach administracyjnych znajduje się udzielone Z. D. pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed organami podatkowymi Urzędu Kontroli Skarbowej w S. i Izby Skarbowej w S.. Widnieje w nim adres pełnomocnika; stąd też zarządzenie nie zostało prawidłowo doręczone ze względu na pominięcie pełnomocnika.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przewidzianych.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zarzutu pełnomocnika skarżącego dotyczącego nieprawidłowości w doręczeniu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu polegającej na niedoręczeniu go pełnomocnikowi, tj. naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. Niewątpliwie w przypadku działania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pełnomocnika, wszelkie pisma sądowe winny być doręczane temu właśnie pełnomocnikowi. Obowiązek ten istnieje jednakże dopiero od momentu złożenia pełnomocnictwa do akt sprawy przy pierwszej czynności dokonanej przez pełnomocnika. Kwestia ta została uregulowana w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych - nawet, jeżeli obejmuje ono postępowanie sądowe - nie zwalnia pełnomocnika od obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Przez akta sprawy należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej, a nie akta administracyjne, co wynika z zakresu regulacji ustawy Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi - unormowano w niej postępowanie sądowe. Skoro art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga w postępowaniu sądowoadministracyjnym pozostawienia pełnomocnictwa w aktach sprawy, a nigdzie w ustawie nie wyrażono wyjątku od tego obowiązku, pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym (tak też postanowienia NSA: z dnia 21 grudnia 2010 r., I FSK 1612/10; z dnia 21 grudnia 2010 r., I FSK 1576/10; z dnia 26 maja 2009 r., II FSK 413/09). Podkreślić należy, że w sprawie skargę złożył sam skarżący, bez udziału pełnomocnika, podając w skardze swój adres. Zważywszy na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zarządzenie prawidłowo zostało przesłane na adres skarżącego.

9 Ponadto pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych (k.21), złożone na etapie postępowania przed organami przez skarżącego, upoważniało Z. D. do reprezentowania strony "przed organami podatkowymi wszystkich instancji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, prowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w S., w tym do składania wszelkich pism i oświadczeń". Było to zatem pełnomocnictwo do działania wyłącznie w postępowaniu kontrolnym i podatkowym. Z przytoczonej treści pełnomocnictwa nie wynika natomiast umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym. W konsekwencji podniesione w skardze kasacyjne zarzuty Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezzasadne.

10 W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.

11 Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, ponieważ w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego kończące postępowanie w sprawie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. I OPS 4/07, publ. CBOSA).