Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2022 r., II FSK 3086/19

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2022 r., II FSK 3086/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska- Nowacka Sędziowie Sędzia NSA Anna Dumas (spr.) Sędzia WSA del. Artur Kot Protokolant Natalia Simaszko po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 212/19 w sprawie ze skargi W. [...] S.A. w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz W. [...] S.A. w W. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 1. Wyrokiem z 15 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 212/19) uwzględnił skargę W. [...] S.A. z siedzibą w W. – nazywanej dalej "Spółką", i uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 stycznia 2019 r. (nr 0113-KDIPT2-3.4011.581.2018.2.PR) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

3 2.1. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku przez organ, podniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 13 pkt 7 i 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.; dalej jako: "u.p.d.o.f.) poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, że przychody (wynagrodzenia) otrzymane przez członków zarządu Spółki na podstawie umów o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu, należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f.

4 2.2. Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz oddalenie skargi, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

5 2.3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną – wniesioną po upływie terminu przewidzianego w art. 179 P.p.s.a – pełnomocnik Spółki wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

6 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 3.1. Skarga kasacyjna okazała się niezasadna, dlatego została oddalona.

8 3.2. Mając na względzie sposób, w jaki została sporządzona skarga kasacyjna w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w postępowaniu kasacyjnym przedmiotem kontroli jest zaskarżony wyrok. Tym samym, aby możliwa była jego ocena, warunkiem koniecznym jest wskazanie przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną konkretnych uchybień Sądu pierwszej instancji. Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 183 § 1 oraz z art. 174 i art. 176 P.p.s.a. to do strony wnoszącej skargę kasacyjną należy takie zredagowanie tego środka odwoławczego, które umożliwi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do stanowiska sądu pierwszej instancji we wszystkich kwestiach, które zdaniem strony zostały nieprawidłowo przez ten sąd rozważone czy ocenione. Pominięcie określonych zagadnień w skardze kasacyjnej lub odniesienie się do nich w sposób ogólnikowy skutkuje niemożnością zakwestionowania przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska wyrażonego w ich zakresie przez wojewódzki sąd administracyjny czy działające w sprawie organy podatkowe.

9 Tymczasem uzasadniając skargę kasacyjną pełnomocnik organu in extenso powtórzył treść uchylonej przez Sąd pierwszej instancji interpretacji nie odnosząc jej przy tym w żaden sposób do argumentacji wyrażonej w kontrolowanym wyroku. W skardze kasacyjnej znajduje się wprawdzie odwołanie do treści uzasadnienia wyroku, tyle tylko, że ma ono charakter rekapitulacji dotychczasowego przebiegu postępowania, a racje, którymi kierował się Sąd pierwszej instancji przy orzekaniu, nie zostały skonfrontowane z dalszą częścią uzasadnienia rozpoznawanego środka zaskarżenia.

10 Tym samym, skoro pełnomocnik organu nie sformułował żadnej argumentacji, która bezpośrednio dotyczyłaby motywów zakwestionowanego rozstrzygnięcia – oznacza to, że w istocie rzeczy nie podważył przedstawionej w nim wykładni art. 13 pkt 7 i 9 u.p.d.o.f. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma zatem podstaw, aby wyrok ten uchylić.

11 3.3. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 209 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 i art. 204 pkt 2 tej ustawy.