Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2019 r., II FSK 2897/17

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2019 r., II FSK 2897/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia WSA (del.) Cezary Koziński, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 715/16 w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w C. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od R. sp. z o.o. z siedzibą w C. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 1. Wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r. o sygn. III SA/Wa 715/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: skarżąca) na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2015 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

3 2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

4 2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata), która zaskarżyła ten wyrok w całości. Sformułowała również wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a., polegające na tym, że WSA w Warszawie zaskarżonym wyrokiem orzekł o zgodności z prawem innego aktu niż akt, który był przedmiotem skargi w ramach rozpoznawanego postępowania, tj. orzekł o zgodności z prawem zmiany interpretacji indywidualnej dokonanej przez Ministra Finansów pismem z dnia 13 listopada 2015 r., znak: [...], mimo że ten akt nie był przedmiotem skargi w ramach niniejszego postępowania, albowiem przedmiotem skargi w ramach niniejszego postępowania była zmiana interpretacji dokonana przez Ministra Finansów pismem z dnia 13 listopada 2015 r., znak: [...], przez co Sąd wyszedł poza granicę sprawy, albowiem w zaskarżonym wyroku rozstrzygnął o zgodności z prawem zmiany interpretacji indywidualnej dokonanej przez Ministra Finansów pismem z dnia 13 listopada 2015 r., znak: [...], która dotyczyła tego, która ze spółek uczestniczących w podziale przez wydzielenie ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek od nieruchomości zapłacony za miesiąc podziału przez wydzielenie, pomimo że powyższe nie było w ogóle przedmiotem postępowania, albowiem przedmiotem niniejszego postępowania, co wynika ze wszczynającej to postępowanie skargi z dnia 9 lutego 2016 r. na zmianę interpretacji dokonaną przez Ministra Finansów pismem z dnia 13 listopada 2015 r., znak: [...], była kwestia, która ze spółek uczestniczących w podziale przez wydzielenie zobowiązana będzie do rozpoznania przychodów z tytułu świadczeń zrealizowanych przed dniem podziału, co do których obowiązek podatkowy (przychód należny) powstanie w roku podziału, jak również która ze spółek uprawniona będzie do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu powstałych i potrącalnych w roku podziału.

5 2.2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

6 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 3.1. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż zaskarżony wyrok WSA w Warszawie odpowiada prawu. Podobne do rozstrzyganej w sprawie kwestie były przedmiotem orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny w tym samym składzie, w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 4 czerwca 2019 r. o sygn. II FSK 178917. W rozpatrywanej sprawie zostały powielone przez skarżącą zarzuty kasacyjne powołane w ww. sprawie.

8 3.2. Wprawdzie zasadniczy wątek sporny między stronami postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył sposobu rozumienia instytucji sukcesji generalnej, unormowanej w art. 93c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.; dalej: o.p.), w kontekście realiów faktycznych wynikających z wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, to jednak ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poddana została wyłącznie kwestia naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej do obrazy wymienionych regulacji doszło w związku z wykroczeniem przez WSA w Warszawie poza granice sprawy, albowiem w zaskarżonym wyroku rozstrzygnął on o zgodności z prawem zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 r. ,[...], pomimo że przedmiotem postępowania była zmiana interpretacji z dnia 13 listopada 2015 r., nr [...].

9 Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., to związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Sformułowane zatem we wniesionym środku zaskarżenia zarzuty naruszenia art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. wyznaczyły obszar kontroli kasacyjnej.

10 W świetle art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy (chyba, że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a). Przytoczone wyjątki od reguł wyrażonych w przywołanych regulacjach nie odnoszą się do rozpatrywanej sprawy. Do naruszenia pierwszego z wymienionych przepisów dochodzi, gdy sąd oddali skargę, mimo niekompletnych akt sprawy, pominie istotną część tych akt, albo przyjmie za podstawę orzekania okoliczności faktyczne, które z akt sprawy nie wynikają. Natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. wyznacza m.in. zakaz wkraczania w sprawę inną niż ta, która została rozpatrzona w toku postępowania administracyjnego, a przyjęte w tym zakresie rozstrzygnięcie organu administracji publicznej zaskarżono do sądu administracyjnego.

11 Z wywodów uzasadnienia skargi kasacyjnej wyprowadzić można wniosek, że naruszenia wskazanych regulacji strona upatruje w tym, że w zawiadomieniu o rozprawie przed Sądem pierwszej instancji, w sprawie o sygn. III SA/Wa 715/16, wyznaczonej na dzień 22 marca 2017 r., godz. 10.30, wskazano nieprawidłowy numer zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej ([...] zamiast [...]). Z akt sądowych sprawy III SA/Wa 715/16 wynika natomiast, że dotyczy ona zmiany interpretacji o numerze [...]. Zaskarżonym wyrokiem o sygn. III SA/Wa 715/16 WSA w Warszawie rozpoznał w dniu 22 marca 2017 r. skargę na zmianę interpretacji Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2015 r. nr [...]. Sprawa dotyczyła oceny stanowiska podatnika w kontekście pytania zawartego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, tj. która ze spółek zaliczy do uzyskania przychodów podatek o nieruchomości od aktywów zorganizowanej części przedsiębiorstwa należny za miesiąc podziału. Wynika to również wprost z uzasadnienia zaskarżonego wyroku.

12 Reasumując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego akta sprawy nie wskazują no to, aby WSA w Warszawie wydał zaskarżone rozstrzygnięcie w innej sprawie niż objęta postępowaniem administracyjnym, zainicjowanym wniesionym przez skarżącą wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji, a następnie sądowym wszczętym w związku ze skargą wywiedzioną od zmiany interpretacji. Wskazana wyżej omyłka w zawiadomieniu o terminie rozprawy pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na sposób merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd pierwszej instancji, a zarazem nie podważa faktu, że WSA w Warszawie rozstrzygnął konkretną sprawę na podstawie całości zgromadzonych akt. Tym samym za całkowicie chybione należy uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a.

13 3.3. W świetle przedstawionej powyżej argumentacji, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.