Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2010 r., II FSK 2131/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2010 r., II FSK 2131/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 445/08 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 II FSK 2131/08

UZASADNIENE

3 Postanowieniem z dnia 13 października 2008 r., sygn.akt I SA/Po 445/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. D. (skarżącego) o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2006 r., sygn.akt I SA/Po 510/04. W uzasadnieniu Sąd wskazał art. 272 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i stwierdził, że ponieważ orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego weszło w życie 31 maja 2004 r. to skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w powyższym przepisie.

4 Skarżący wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania.

5 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wydanie z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w wyniku naruszenia art. 280 § 1 w zw. z art. 272 § 2 p.p.s.a., a także w zw. z art. 190 ust. 4, art. 45 ust. 1 i art. 32 ust.1 Konstytucji RP – poprzez odrzucenie przez Sąd skargi o wznowienie postępowania w sprawie, w której orzeczenie sądowoadministracyjne stało się prawomocne po wejściu w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

6 W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Dyrektor Izby Skarbowej, wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

8 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego podlega oddaleniu.

9 Na wstępie należy wskazać, że wznowienie postępowania jest szczególnym trybem postępowania, dopuszczalnym w wypadkach enumeratywnie wskazanych przez ustawę i na warunkach w niej określonych. Punktem wyjścia do rozważań w zakresie wznowienia postępowania wynikającego z przesłanki z art. 272 § 1 i 2 p.p.s.a., jest termin wyznaczony przez omawianą ustawę do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Termin do wniesienia skargi uzależniony jest od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Nie można zgodzić się z argumentacją autora skargi kasacyjnej, który wywodzi, że przepisy art. 272 § 1 i 2 p.p.s.a. nie znajdują zastosowania w sytuacji, gdy "orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, orzekające o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (podlegające kontroli sądowoadministracyjnej), weszło w życie co najmniej jeden miesiąc przed uprawomocnieniem się orzeczenia sądowoadministracyjnego" (s.2 skargi kasacyjnej). Trzeba mieć na względzie – na co słusznie zwrócił uwagę w odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej, że skarga o wznowienie postępowania dopuszczalna jest jeśli wyrok Trybunału Konstytucyjnego zapadł po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. Przed tym momentem strona może skorzystać ze zwykłego środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna. Autor skargi kasacyjnej zdaje się nie odróżniać wskazanej wyżej sytuacji. Nie można traktować instytucji wznowienia postępowania jako konkurencyjnego w stosunku do postępowania wywołanego skargą kasacyjną od nieprawomocnego wyroku.

10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza ponadto, że zważywszy na powyższe nie zostały naruszone wymienione w skardze kasacyjnej przepisy Konstytucji RP.

11 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.