Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2015 r., II FSK 2096/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2015 r., II FSK 2096/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA (del.) Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2942/12 w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1.100 zł (słownie: jeden tysiąc sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2942/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w W.

3 - dalej jako "Spółka", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

4 Skargę kasacyjną od ww. wyroku wywiodła Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego doradcę podatkowego L. A., wnosząc

5 o uchylenie go w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie go w całości i rozpoznanie merytoryczne skargi, w obu przypadkach o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

6 Pismem z dnia 20 lipca 2015 r. Spółka cofnęła skargę kasacyjną.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

9 Z kolei art. 161 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1) albo gdy postępowanie

10 z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

11 Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 193 P.p.s.a.).

12 Stosowanie przepisu art. 193 P.p.s.a. w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej wymaga uwzględnienia specyfiki i odrębności postępowania kasacyjnego w stosunku do postępowania przed sądem pierwszej instancji.

13 Zarówno w doktrynie (tak: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński,

14 A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 572-573), jak i w orzecznictwie

15 (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1207/11, LEX

16 nr 1318848, i z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt I FSK 474/12, LEX nr 1239183) przyjmuje się, że podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60

17 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 P.p.s.a. ma zastosowanie

18 w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej. Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 P.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

19 W konsekwencji należy przyjąć, że podstawą do umorzenia postępowania kasacyjnego jest art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., a nie art. 161 § 1 pkt 1

20 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Punkt 1 dotyczy bowiem cofnięcia skargi, a nie cofnięcia skargi kasacyjnej. A zatem, cofnięcie skargi kasacyjnej spowoduje umorzenie tylko postępowania kasacyjnego, z powodu braku przedmiotu tego postępowania.

21 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161

22 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia.

23 O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.