Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2006 r., II FSK 180/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2006 r., II FSK 180/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Krystyna Nowak, Sędzia WSA del. Hanna Kamińska (sprawozdawca), Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Artura P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt I SA/Po 1242/04 w sprawie ze skargi Artura P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12 lipca 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 27 października 2004 r., I SA/Po 1242/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Artura P., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 12 lipca 2004 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r., powołując jako podstawę prawną art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3 w zw. z art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł, w ustawowym terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania tj. do dnia 30 września 2004 r. Wniesienie wpisu sądowego po tym terminie nie wywołuje skutków prawnych.

4 W skardze kasacyjnej błędnie nazwanej przez pełnomocnika strony zażaleniem wniesiono o uchylenie tego postanowienia.

5 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego podniósł, że strona dokonała wpłaty wpisu na konto Sądu w wyznaczonym terminie tj. w dniu 30 września 2004 r. korzystając z usługi banku on-line tzn. dokonywania przelewów drogą internetową, co potwierdza zaświadczenie banku przyjmującego zlecenie. Pełnomocnik powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego /postanowienia SN: z 7 kwietnia 1990 r., III CZ 20/70; z 9 lipca 1971 r. I PZ 32/71/, zgodnie z którym dla oceny dotrzymania siedmiodniowego terminu wpisu nie ma znaczenia data przelewu przez bank na konto sądu, lecz data złożenia przez stronę w banku zlecenia przelewu na rzecz sądu.

6 Pełnomocnik wywodzi, że, skarżący wnosząc opłatę sądową przelewem na konto Sądu, spełnił wszelkie przesłanki do uznania tej czynności za dokonaną skutecznie i w terminie. Bowiem zlecenie przelewu zostało dokonane w terminie, a sam przelew miał w tej dacie pokrycie na rachunku bankowym, z którego przelew został dokonany. W tej sytuacji zachodzą przesłanki do zastosowania art. 195 par. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. do uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na oczywiście uzasadnione przyczyny.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

9 Przede wszystkim należy zauważyć, że wobec wyraźnego brzmienia art. 173 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, dalej wymienionej jako p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odrzucającego skargę, przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przez pojęcie "postanowienie kończące postępowanie w sprawie" należy rozumieć takie postanowienie, które kończy postępowanie w tym znaczeniu, że kontynuowanie postępowania po jego wydaniu nie jest już możliwe. Jest to postanowienie zmykające drogę do wydania wyroku, stanowiące ostatnie orzeczenie w tym postępowaniu /por. postanowienie NSA z 22 lutego 2005 r., FZ 312/04, czy postanowienie z 13 grudnia 2004 r. FZ 383/04/. Mając na względzie treść przywołanego przepisu, a także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego począwszy od początku 2004 r., czyli od momentu wejścia w życie dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego, nie powinno budzić wątpliwości, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna na podstawie przywołanego przepisu art. 173 par. 1 p.p.s.a., a nie zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 2 poz. 34, jednoznacznie stwierdził, iż" na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie przysługuje skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo, zatem zakwalifikował wniesiony środek zaskarżenia jako skargę kasacyjną.

10 Skarga kasacyjna jest środkiem prawnym sformalizowanym i stosownie do uregulowania zawartego w art. 176 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 oraz wymaganiom szczególnym, materialnym, właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany /por. postanowienie NSA z 10 listopada 2004 r. FSK 884/04/.

11 Bez wątpienia najistotniejszym wymaganiem formalnym skargi kasacyjnej jest wskazanie podstaw i wniosków zaskarżenia, które wyznaczają granice zaskarżenia. Podstawy zaskarżenia zostały sformułowane w art. 174 p.p.s.a. Konieczne jest zatem sprecyzowanie, do jakiego naruszenia przepisu prawa materialnego i procesowego doszło i na czym ono polegało. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut, że Sąd pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie na podstawie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego, ponieważ strona skarżąca uiściła w terminie wpis od skargi. Jednakże autor skargi kasacyjnej nie wskazał, jakie konkretnie przepisy prawa procesowego zostały naruszone przez Sąd i na czym polegał wpływ naruszenia na wynik sprawy.

12 Biorąc pod uwagę dotychczasowe rozważania oraz fakt, iż stan faktyczny przyjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie został skutecznie podważony przez stronę skarżącą, skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.