Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., II FSK 1311/22

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., II FSK 1311/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (spr.) Sędzia NSA del. Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 305/22 w sprawie ze skargi M.A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 marca 2022 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.1032.2021.1.MM w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.A. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 305/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M.A. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "organ", "DKIS") z dnia 2 marca 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyrok ten dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl (dalej: CBOSA).

3 Od powyższego wyroku pełnomocnik Strony wniósł skargę kasacyjną, zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."): naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 30h oraz 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") w związku z art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm., dalej: "O.p.") poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że brak zgłoszenia dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej do opodatkowania stawką 5% podatku dochodowego oraz brak ich formalnej rejestracji powoduje, iż pomimo faktu, że są to dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej to wlicza się je do podstawy ustalenia powstania obowiązku zapłaty podatku solidarnościowego, a treść tych przepisów może powodować trudności interpretacyjne dla podatnika.

4 W związku ze sformułowanym jak powyżej zarzutem, pełnomocnik wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Skarga kasacyjna jest niezasadna, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził żadnej z podstaw nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. i rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z § 1 tego artykułu. Stosownie natomiast do art. 193 zd. drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej, stąd też wyłącznie do tej oceny Sąd sprowadzi swoje dalsze rozważania.

9 We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Skarżąca zapytała, czy do sumy dochodów opodatkowanych daniną solidarnościową na podstawie art. 30h u.p.d.o.f. wlicza się dochody uzyskane ze sprzedaży produktów innowacyjnych, stanowiących wzory przemysłowe – kwalifikowanych praw własności intelektualnej – nieopodatkowane zgodnie z art. 30ca u.p.d.o.f.

10 Kwestią sporną w sprawie jest natomiast to, czy w zakresie przedstawionym przez Skarżącą w ramach opisu stanu faktycznego dołączonego do wniosku, uzyskane przez nią dochody można traktować jako dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej na podstawie art. 30ca u.p.d.o.f. Udzielenie odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku stanowi pochodną rozstrzygnięcia powyższego problemu.

11 Pełnomocnik argumentował w skardze kasacyjnej, że Skarżąca osiąga dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, ponieważ posiada w firmie dział badawczo-rozwojowy, zajmujący się projektowaniem i wdrażaniem produktów innowacyjnych, które nie są co prawda zarejestrowane w Urzędzie Patentowym, jednak – zdaniem Strony – korzystają z ochrony prawa autorskiego jako "jej własne i innowacyjne pomysły".

12 Przytoczona powyżej argumentacja jest błędna. Po pierwsze zauważyć należy, że art. 30ca u.p.d.o.f. zawiera zamknięty katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przepis ten wymienia m.in. prawo ochronne na wzór użytkowy (pkt 2) oraz prawo z rejestracji wzoru przemysłowego (pkt 3), w których – jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej – Strona upatruje kwalifikacji oferowanych w ramach swojej działalności wyrobów. Pełnomocnik podniósł przy tym, że żaden z powołanych przez organ oraz WSA w Rzeszowie przepisów u.p.d.o.f. nie nakłada na podatnika obowiązku formalnej rejestracji wzoru przemysłowego ani zgłaszania produktów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

13 Treść art. 30ca u.p.d.o.f. w zakresie kwestionowanym przez Stronę nie pozostawia jednak wątpliwości interpretacyjnych. Przepis ten wyraźnie stanowi bowiem o dochodach z konkretnych praw własności intelektualnej, nie zaś o dochodach uzyskanych z samych wzorów użytkowych, czy przemysłowych. Wymienione w pkt 2 i 3 prawa ochronne, zgodnie z przepisami odrębnych ustaw, w których zostały one uregulowane, nie powstają bez dokonania formalnej rejestracji we właściwym urzędzie i z zachowaniem przepisanych prawem procedur. Rejestracja nie jest ponadto dokonywana automatycznie, lecz wymaga spełnienia konkretnych przesłanek, weryfikowanych przez urząd, dlatego nie każdy wzór użytkowy (przemysłowy) może uzyskać ochronę. Rejestracja jest więc warunkiem koniecznym przede wszystkim powstania tych praw, a tym bardziej zastosowania do dochodów z nich uzyskanych preferencyjnej stawki podatku określonej w art. 30ca u.p.d.o.f. Wskazują na to zresztą jednoznacznie sformułowania użyte w omawianym przepisie, tj. "prawo ochronne", czy "prawo z rejestracji".

14 Prawidłowa była więc ocena Sądu pierwszej instancji, który nie uwzględnił argumentu Strony, że na potrzeby wyliczenia daniny solidarnościowej, za prawa odpowiadające wymienionym w art. 30ca u.p.d.o.f. należy uznać także te ich rodzaje, które nie uzyskały wprawdzie rejestracji i nie posiadają statusu wzorów przemysłowych (użytkowych) – a ponadto nie zostały opodatkowane na podstawie tego przepisu (przyp. NSA) – ale wykazują odpowiadające tym prawom właściwości.

15 Nie może się ostać również argument autora skargi kasacyjnej zakładający kwalifikację dochodów Skarżącej jako uzyskanych z praw wymienionych w art. 30ca z tego tylko powodu, że zdaniem Strony podlegają one ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509), jako "jej własne i innowacyjne pomysły". Wśród kwalifikowanych praw własności intelektualnej z dziedziny prawa autorskiego art. 30ca u.p.d.o.f. wymienia bowiem w pkt 7 jedynie autorskie prawo do programu komputerowego, którego opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie dotyczył. Niezależnie od powyższego, zaznaczyć należy, że stosownie do art. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, pomysły (idee) ochronie prawnoautorskiej nie podlegają.

16 Konkluzją płynącą z powyższych rozważań na gruncie rozpoznawanej sprawy jest brak możliwości zakwalifikowania (odpowiedniej części) dochodów Skarżącej jako uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a w rezultacie także brak możliwości wyłączenia tej części dochodów z podstawy opodatkowania daniną solidarnościową. Takie stanowisko wyraził w zaskarżonym uzasadnieniu również Sąd pierwszej instancji, a skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni je aprobuje.

17 Z tych powodów niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 30h oraz art. 30ca u.p.d.o.f. w zw. z art. 2a O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.

18 Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego NSA orzekł na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.