Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2016 r., II FSK 1258/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2016 r., II FSK 1258/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia del. NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Grażyna Nasierowska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej odwołania A. M. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 1258/14, w zakresie wniosku A. M. o uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 maja 2016 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 października 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 354/11 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika zobowiązania podatkowego postanawia: oddalić odwołanie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 1258/14, Przewodniczący składu orzekającego odmówił A. M. uzupełnienia protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1258/14.

3 W zarządzeniu wskazano, iż treść protokołu rozprawy z dnia 20 maja 2016 r. odpowiada wymogom stawianym w art. 101 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) oraz odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu, a w protokole odnotowano, wniosek oraz oświadczenie skarżącego dotyczące wyłączenia Sędziego Jana Rudowskiego.

4 W odwołaniu od tego zarządzenia skarżący wniósł o jego uchylenie oraz uzupełnienie protokołu o wnioskowaną treść.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 103 P.p.s.a. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.

7 Stosownie zaś do treści art. 101 § 1 P.p.s.a., protokół rozprawy powinien zawierać: 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności; 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze; 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Protokół podpisują przewodniczący i protokolant (art. 101 § 2 P.p.s.a.).

8 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejsze odwołanie podziela ocenę przedstawioną w zaskarżonym zarządzeniu, że treść przedmiotowego protokołu zawiera wszystkie wymagane przepisem art. 101 P.p.s.a. elementy oraz odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. W szczególności odnotowano wnioski skarżącego, w tym o wyłączenie sędziego, wraz z oświadczeniami skarżącego. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 1970 r. (sygn. akt III CRN 323/69, lex 6676) wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd, że art. 101 § 1 P.p.s.a. nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczające jest, jeśli protokół zawiera istotne wnioski i twierdzenia stron, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 511). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie przedstawił przekonującej argumentacji świadczącej o potrzebie zmiany fragmentu protokołu dotyczącego wyłączenia sędziego.

9 W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania.

10 Z powyższych względów na podstawie art.160 w zw. z art.103 i art.193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.