Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2024 r., III FZ 456/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2024 r., III FZ 456/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 787/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 marca 2023 r. znak 2201-IEE.7113.2.139.2023.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 26 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 787/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA", "sąd I instancji") odrzucił zażalenie W. N. (dalej: "Skarżący", "Strona") na Postanowienie WSA z 19 marca 2024 r., oddalające wniosek Strony o wyłączenie od orzekania ww. sprawie sędziego NSA S. K. w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 18 marca 2023 r. (dalej: "DIAS", "Organ") w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

3 Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie braku formalnego poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA z 19 marca 2024 r. Sąd I instancji wskazał, że na podstawie odrębnych zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 26 czerwca 2024 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażaleń w łącznej wysokości 200 zł (100 zł od każdego postanowienia dotyczącego poszczególnych sędziów, o wyłączenie których wnioskował Skarżący). Wezwanie do uzupełniania braku fiskalnego zażalenia zostało odebrane przez Stronę w dniu 10 lipca 2024 r. (k. 222 akt sadowych). W odpowiedzi na powyższe, Skarżący złożył ponowny wniosek

4 o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.

5 Pismem z 19 sierpnia 2024 r. (data nadania) Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jednocześnie uchylenia zaskarżonego postanowienia.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

9 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

10 Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Stosownie zaś do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

11 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie zażalenia przez sąd

12 I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarżący co prawda wskazywał, że nie został w sposób prawidłowy poinformowany co do braku przerwania terminu do dokonania wpłaty, niemniej jednak nie sposób podzielić powyższego zapatrywania.

13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek o przyznaje prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został rozpoznany negatywnie i stał się prawomocny z dniem 20 czerwca 2024 r. (akta I SPP/Gd 94/24, k. 22). Jak wprost wynika z treści zarządzenia z 20 czerwca 2024 r. (akta I SPP/Gd 94/24, k. 27), Skarżący został pouczony o nieprzysługującym Stronie prawie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sadu Administracyjnego, co oznacza, że orzeczenie w zakresie wniosku

14 o przyznanie prawa pomocy, stało się prawomocne. Stosowne pouczenie co do konieczności uiszczenia wpisu sądowego zawierało zarządzenie z 26 czerwca 2024 r. (k. 215 akt sądowych), a więc Skarżący został prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku nie uiszczenia wymaganego prawem wpisu w zakreślonym terminie. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że stosownej opłaty nie uiścił (por. notatka urzędowa z 22.07.2024 r., k. 225, akt sądowych). Przypomnieć również należy, że złożenie kolejnego wniosku

15 o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku

16 w tym przedmiocie, nie niweczy konsekwencji nieuiszczenia wymaganego prawem wpisu, a sąd I instancji obowiązany jest odrzucić zażalenie na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.

17 (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., I FSK 1395/08, niepubl; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458).

18 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Nie ma natomiast podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że Strona jest niezadowolona z jego treści.

19 Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że

20 w rozpoznawanej sprawie sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie, gdyż pomimo wezwania sądu nie została wniesiona stosowna opłata od wpisu.

21 Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak

22 w sentencji.