Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2022 r., III FZ 386/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2022 r., III FZ 386/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SPP/Gd 18/22 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r., I SPP/Gd 18/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw A. M., zwanego dalej "Skarżącym", od zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego WSA w Gdańsku z 8 marca 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 lipca 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia.

3 Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, zarządzeniem z 8 marca 2022 r., wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania, ponieważ w zakreślonym terminie nie uzupełnił jego braku formalnego poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF.

4 Od powyższego zarządzenia Skarżący wniósł sprzeciw.

5 Zarządzeniem z 13 kwietnia 2022 r., doręczonym 5 maja 2022 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tego pisma procesowego. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

6 Odrzucając sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2019r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd pierwszej instancji uznał, że Skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie.

7 Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie twierdząc, że zaskarżone postanowienie "rażąco narusza interes obywatelski i społeczny, powoduje utratę zaufania do władzy publicznej".

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie jest niezasadne.

10 W punkcie wyjścia odnotować należy, że stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

11 Jak wynika z akt sprawy wniesiony przez Skarżącego sprzeciw obarczony był brakami formalnymi, tj. nie został przez niego podpisany. W konsekwencji zarządzeniem z 13 kwietnia 2022 r., doręczonym 5 maja 2022 r. (czego sam Skarżący nie kwestionuje) wezwano go do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tego pisma procesowego. Zakreślony termin, jak prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji, upływał 12 maja 2022 r. W tym terminie Skarżący nie wniósł do sądu podpisanego sprzeciwu.

12 Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw bowiem Skarżący nie uzupełnił jego braków formalnych w wyznaczonym terminie.

13 Powyższej oceny nie mogą podważyć okoliczności podniesione przez Skarżącego w zażaleniu, bowiem w niniejszym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy zasadnie (zgodnie z obowiązującymi przepisami) Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesiony przez Skarżącego sprzeciw.

14 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.