Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2024 r., III FZ 313/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2024 r., III FZ 313/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. L. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 16 września 2024 r. sygn. akt III FZ 313/24 którym oddalono zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 21/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 października 2017 r., nr SKO.Pod./4140/779/2017 w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

Uzasadnienie

2 1. Postanowieniem z 16 września 2024 r. III FZ 313/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 maja 2020 r. odrzucające skargę strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 października 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi z urzędu skarżącego w dniu 26 września 2024 r.

3 2. W dniu 27 września 2024 r. występujący w sprawie pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia poprzez zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata z urzędu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 3. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

7 Podkreślić należy, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W tym pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim przypadku sytuacja jest nieco inna. Strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.

8 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego żadna z ww. sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2024 r., III FZ 313/24, jest kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Brak jest zatem podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia.

9 Należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, jedynie w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13).

10 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.