Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2024 r., III FSK 924/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2024 r., III FSK 924/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi J. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt III FSK 1378/22, w sprawie ze skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Go 373/21, w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 lipca 2021 r., nr 0801-IEW.4123.2.2021.3 UNP: 0801-21-045150, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2. zarządzić zwrot ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz J. C. kwoty 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 Pismem z 24 lipca 2024 r. J. C. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2023 r. o sygn. III FSK 1378/22 zapadłym w sprawie ze skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 lipca 2022 r. o sygn. I SA/Go 373/21, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 16 lipca 2021 r., nr 0801-IEW.4123.2.2021.3 UNP: 0801-21-045150, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

3 Jako podstawę wznowienia Skarżący powołał art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dla obu podstaw łącznie wskazując na okoliczność wydania przez Sąd Okręgowy w Katowicach wyroku z 24 kwietnia 2024 r. o sygn. XVI K 23/23. W świetle zapadłego orzeczenia sądu powszechnego, zdaniem Strony zachodziła konieczność wznowienia postępowania zakończonego przed tutejszym Sądem, albowiem Skarżący został "uznany za winnego zarzucanych mu czynów, jednakże w odmiennym zakresie, aniżeli poczynił ustalenia w tej sprawie organ podatkowy.".

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 W art. 270 p.p.s.a. wprowadzono limitację przypadków wznawiania postępowań zakończonych prawomocnymi orzeczeniami, zastrzegając dopuszczalność formułowania żądań tylko w przypadkach enumeratywnie przewidzianych w dziale VII ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., zobowiązany jest zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak występowania któregokolwiek z tych elementów wymusza po stronie sądu sięgnięcie do sankcji odrzucenia środka zaskarżenia.

6 W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie Skarżący nie wykazał, jakoby faktycznie wystąpiły powołane przezeń podstawy do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z 6 lipca 2023 r. o sygn. III FSK 1378/22. Z punktu widzenia przywołanych w skardze podstaw wznowienia, o których mowa w art. 273 § 2 lub § 3 p.p.s.a., relewantna jest chronologia zdarzeń. Okoliczności faktyczne lub środki dowodowe stanowiące podstawę wznowienia postępowania muszą istnieć w dniu wydania prawomocnego orzeczenia, którego weryfikacji strona się domaga, a powstałe po tej dacie - nie korzystają z takiego przymiotu i nie posiadają doniosłości prawnej z punktu widzenia nadzwyczajnego trybu kontroli, o którym mowa. Tymczasem proste zestawienie daty wyroku tutejszego Sądu kończącego postępowanie o sygn. III FSK 1378/22 z datą wejścia do obrotu prawnego orzeczenia sądu powszechnego pozwala jednoznacznie stwierdzić, że środek dowodowy, który może w ocenie Skarżącego stanowić podstawę skargi inicjującej niniejsze postępowanie, tj. wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 24 kwietnia 2024 r. o sygn. XVI K 23/23, powstał w dacie następującej po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższe nie wypełnia hipotezy art. 273 § 2 p.p.s.a. i implikuje ocenę o braku oparcia skargi na ustawowej podstawie wskazanej w ww. przepisie, niezależnie od okoliczności występowania szczególnej przesłanki w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń (por. § 3).

7 Uwagi w zakresie kolejności zdarzeń doniosłych prawnie w zakresie przesłanki z art. 273 p.p.s.a. pozostają aktualne w odniesieniu do podstawy wskazanej w § 3 tego przepisu. Dla wystąpienia omawianej podstawy konieczne jest późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku istniejącego w momencie trwania postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, toteż już z tej przyczyny nie można przyjąć, jakoby w sprawie występowała również ta podstawa wznowienia. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ustawodawca podstawę z art. 273 § 3 p.p.s.a. powiązał z występowaniem stanu powagi rzeczy obsądzonej, uznając, że tylko orzeczenia posiadające ten przymiot determinują możność wznowienia postępowania. Przesłanki tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej determinuje w tym względzie wymiar przedmiotowy (wobec odmienności względem analogicznej regulacji art. 366 k.p.c.), na który składać się będzie stan faktyczny, podstawa prawna, a także treść żądania strony (uprawnienia) lub obowiązku. Oznacza to, że stan powagi rzeczy obsądzonej mogą na poziomie sądów administracyjnych generować tylko orzeczenia rozstrzygające co do istoty sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w zakresie indywidualnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, nie zaś orzeczenia sądów powszechnych mające jedynie wspólne elementy faktyczne względem sprawy administracyjnej.

8 Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak jest w niniejszej sprawie ustawowej podstawy wznowienia wskazanej przez Skarżącego, co uzasadniało odrzucenie skargi inicjującej niniejsze postępowanie na podstawie art. 281 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono stosowanie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.