Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2023 r., III FSK 1293/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2023 r., III FSK 1293/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze o sprostowanie omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22 złożonego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Go 188/22 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 10 marca 2022 r. nr SKO-6210/778-P/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: 1. odmówić sprostowania punktu 2 sentencji wyroku; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22, w ten sposób, że na 12 stronie w 8 wersie od dołu zamiast "5400" wpisać "2700".

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Go 188/22 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze (dalej: "Organ") z dnia 10 marca 2022 r., nr SKO-6210/778-P/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.: 1) oddalił skargę kasacyjną; 2) zasądził od P. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

3 Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2023 r., pełnomocnik Organu, na podstawie art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") wniósł o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2023 r. w punkcie 2 poprzez zmianę treści i wpisanie kwoty 5400 zamiast 2700.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).

6 Rozpoznając wniosek Organu o sprostowanie wyroku w zakresie kosztów zawartych w wyroku NSA wskazać należy, że art. 156 § 1 P.p.s.a., który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki.

7 Na tle powołanego przepisu, wskazuje się, że sprostowanie nie jest środkiem prawnym, który może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia i powinno dotyczyć omyłek, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia, sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może bowiem prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1120/14; 3 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1401/14; 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10; 10 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 501/06), (dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 Przyjmuje się, że błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia, błąd gramatyczny, jak również niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na niewłaściwym sumowaniu bądź odejmowaniu.

9 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskowane przez Organ sprostowanie nie dotyczy żadnej z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2019 r., sygn. akt I GSK 2123/18). Z tego powodu złożony w tej sprawie wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

10 Natomiast z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż błędnie oznaczono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w ten sposób, że na 12 stronie w 8 wersie od dołu zamiast prawidłowo wpisać kwotę 2700 wpisano 5400. Pomyłka ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, co jednoznacznie wynika z sentencji zaskarżonego postanowienia w sprawie kosztów.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 P.p.s.a. oraz art. 157 § 1 i 2 w związku z 193 P.p.s.a.